De distilleerderij van Fairfield produceert geen sterke drank, maar stimuleert de drankproductie door handdesinfecterend middel te maken voor hulpverleners (en dit weg te geven)

Het is geen overdrijving, zegt Tim Koether — de telefoons bij zijn bedrijf staan ​​tegenwoordig nooit meer stil. Er klinken zo'n duizend telefoontjes per dag door de kantoren in Fairfield. Claremont Gedistilleerde Dranken. "En het is nogal schokkend om de telefoon op te pakken en iemand in Louisiana te horen die om een ​​fles vraagt", aldus Koether. Het zijn niet de wilde drinkpartijen waar mensen naar snakken. De flessen waar mensen naar op zoek zijn, bevatten misschien alcohol, maar het gaat hen om handdesinfectiemiddel. Nadat er berichten waren dat Claremont Distilled Spirits, dat de grootste productiecapaciteit heeft van alle distilleerderijen in New Jersey, was gestopt met de productie van sterke drank voor de productie van handdesinfecterende middelen per gallon, ondervond het bedrijf met eigen ogen hoe gewild het is tijdens de coronacrisis. Toen Koether hoorde dat zelfs hulpverleners schaars waren, besloot hij dat het bedrijf waar hij als CEO leiding aan gaf, een van de ambachtelijke distilleerderijen van het land moest worden die van de ene op de andere dag waren overgestapt van het brouwen van sterke drank naar het maken van een product dat consumenten overal ter wereld in voorraad hebben. Omdat alcohol met een hoog alcoholpercentage een van de belangrijkste ingrediënten was, was de overstap relatief eenvoudig. Het recept vereist ook aloë vera-sap en andere verdikkingsmiddelen om het makkelijker op de huid aan te brengen. Het bedrijf heeft daadwerkelijk een biochemicus in dienst, die heeft geholpen bij het vinden van de juiste formule. In samenwerking met de FBI heeft het bedrijf de oplossing voornamelijk verstrekt aan brandweerlieden, politieagenten en reddingswerkers via de afdelingen voor rampenbestrijding van verschillende districten. Het bedrijf brengt er niets voor in rekening. "Persoonlijk vind ik het een beetje ongemakkelijk om hier winst uit te halen," zei Koether. "Andere bedrijven hebben ons gevraagd of we willen samenwerken om hier een winstgevende onderneming van te maken." Dat is niet de motivatie. "Zolang ik de huur en de salarissen van mijn werknemers kan betalen, ben ik tevreden." De productie van alcoholische dranken kan immers duur zijn, voegde hij eraan toe. Het bedrijf vraagt ​​om donaties, maar Koether weet niet zeker hoe lang de distilleerderij de huidige productie nog kan volhouden, gezien de kosten van materialen en de lonen van zijn werknemers. 'Het is het grote onbekende,' zei hij. “We kunnen dit een bepaalde tijd volhouden.” Maar na een maand of zo zou het wel eens een probleem kunnen worden.” Koether geeft toe dat hij op den duur wellicht gedwongen zal worden om een ​​prijs te gaan plakken op de handdesinfectie die het bedrijf produceert. Wat betreft het maken van de drank waar het bekend om staat, daar gebeurt helemaal niets meer van. Koether zei dat het bedrijf al een week geen enkele bestelling heeft afgehandeld. Hij verwacht niet dat dat snel zal veranderen. Hij weet dat dit een pijnlijke impact op zijn winst zal hebben. "Maar ik weet eerlijk gezegd niet eens hoe significant het zal zijn, want we zijn op dit moment niet bezig met het benaderen van potentiële klanten," zei hij. "Eigenaren van slijterijen willen liever geen verkopers in de buurt hebben, omdat ze begrijpelijkerwijs het contact met mensen willen minimaliseren." Maar bars en restaurants – dat is waarschijnlijk 20-30% van onze omzet.” Voorlopig houden Koether en zijn team de moed erin – ook al werken ze meer dan 18 uur per dag en slapen ze in auto's en op banken om hulpverleners de bescherming te bieden die ze nodig hebben. "We worden allemaal een beetje gek, maar we hebben ook wel plezier, geloof het of niet," zei Koether. “Het mooie van een distilleerderij is dat je nooit zonder alcohol komt te zitten.” "Dus als het werk aan het eind van de dag erop zit, kunnen we genieten van een cocktail of twee."Lesen Sie hier den vollständigen Artikel.